زندگی نامه(3)خوزه رائول کاپابلانکا

خوزه رائول كاپابلانكا در سال 1888 در هاوانا چشم به جهان گشود. در سن چهار سالگي با شطرنج آشنا شد ودر نه سالگي سر از تورنمنت هاي مختلف در آورد. در دوازده سالگي فاتح قهرماني كشور خود شد ودر طي ده سال با شركت دربيش از يكصدوسي بازي، تنها چهار باخت داشت. استعداد اودر شطرنج حيرت انگيز بود، آنقدر كه خبرگان شطرنج زمان خود راسخت مبهوت كرده بود. غلبه خيره كننده اودر بيست وسه سالگي برفرانك مارشال آمريكايي كه خود يكي از مدعيان قهرماني جهان بود، همه را شگفت زده كرد وشهرت او رااز مرزها فراتر بود. پس از آن چند تورنمنت بين المللي را هم فتح كرد و سرانجام در سال 1921 واين بار در مقابل امانوئل لاسكر آلماني قرار گرفت وپس از كسب چهارپيروزي، ده مساوي، سومين عنوان قهرماني جهان را ازآن خود كرد. گويي معجزه اي روي داده بود و يا حتي به ساخت مقدس شطرنج توهين شده بود! لاسكر شكست خورده بود، تأسف آور بود! ولي به وقوع پيوسته بود!كاپابلانكا در طول زندگي شطرنجي خود، كمترين باخت را نسبت به ساير شطرنج بازان جهان داشت در تورنمنتي كه با شركت بزرگترين شطرنج بازان عصر خود، همچون نيمزوويچ، آلخين، مارشال و... برگزار شده بود اب اختلاف فاحش همه را شكست داد ومقام نخست اين مسابقه را كسب كرد. نفر دوم اين تورنمنت آلخين جوان بود كه تا سال 1927 بر سر قهرماني شطرنج جهان با او مبارزه كرد وسرانجام در اين سال، برخلاف پيش بيني هاي صاحب نظران شطرنج باشش برد، سه باخت وبيست وپنج مساوي، بازي را به نفع خود تمام كرد. كاپابلانكا كوشش فراواني را آغاز كرد تا مقام از دست رفته خود را از آلخين جوان پس بگيرداما مرگ دركمينش نشسته بود وبه عرصه اي كشانده مي شد كه نه سرنوشت قهرماني او، كه سرنوشت زندگي اش در آن رقم مي خورد. اين آخر بازي براي كاپابلانكا نه درعرصه شطرنج، كه درعرصه زندگي بود و حريف او نه آلخين، مرگ بود كه دامي دشوار در اطراغ او گسترده بود. كاپابلانكا همه ي نبوغ شطرنجي اش را به كار برد تا شايد از دام مرگ بگريزد، اما خسته بود ورا گريز به رويش بسته بود، ناچار دريكي از روز هاي سال1942 در حاليكه پنجاه وچهارمين سال زندگيش را تجربه مي كرد تسليم مرگ شد وچشم از جهان و صفحه شطرنج فروبست.